Fabian, de Adventgemeente in Almere is een van de meest succesvolle gemeentes in Nederland op het gebied van evangelisatie, want regelmatig worden grote groepen gedoopt na een evangelisatieactie.

Wat is het geheim van de smid?

Inderdaad is onze gemeente erg actief met evangelisatieacties omdat dit een heilige roeping en opdracht is van de Here. Alle afdelingen zijn betrokken in het bereiken van zielen voor Christus. Het grootste geheim voor succes is de betrokkenheid van de Leider van de kerk, de Heilige Geest. Wij geven vier keer per jaar workshops over evangelisatie, hoe je Bijbelstudie moet geven, contact met mensen maken, deur aan deur gaan, folderen in winkelcentra en de kerk actief blijven houden in de 10-minuten-dienst en het heeft ook te maken met de sprekers die de gemeente warm houden. Ook blijven wij steeds weer mensen uitnodigen voor de dienst. Daarnaast hebben we veel te danken aan familieleden en kennissen, en een toegewijde zendingsleider en succesvolle predikant zijn onontbeerlijk om te slagen.

Spiritualiteit, kennis, puurheid en geestdrift zijn allemaal essentiële begrippen die onontbeerlijk zijn voor een levende gemeente.

Hoe blijven jullie scherp?

Door te bidden, vasten en in te springen in de behoeften van de gemeente.

Dominee Bottenbley van de Baptistenkerk uit Drachten, trekt ieder weekend zo’n 3000 kerkbezoekers, afkomstig uit het hele land.

Is Almere in staat om op lange termijn ook zulke aantallen te halen?

Met de genade van God is in principe alles mogelijk voor ons, zolang wij  maar  voorbereid zijn om te kunnen oogsten.

Gaat het bij evangeliseren om de kwaliteit of om de kwantiteit?

Bij de Here gaat het niet om kwantiteit maar om kwaliteit en toewijding. Velen zijn geroepen maar weinig zijn gekozen... want wijd is de poort en breed de weg, die tot het verderf leidt, en velen zijn er, die daardoor ingaan; want eng is de poort, en smal de weg, die ten leven leidt, en weinigen zijn er, die hem vinden. (matt.7:13,14).

In Pastor Blackman heeft Almere zijn eigen ‘Churchwisperer’, zoals de Adventkerk heel lang geleden drs. John Sanches had.

Hoe groot is het verlies voor jullie, als deze succespredikant toch geen vaste aanstelling van de Unie krijgt? Gaat Almere dan terug naar af?

Aangezien Pastor Blackman een geweldige herder is, hebben we in het afgelopen jaar veel van hem geleerd via lezingen, vergaderingen en gesprekken met Pastor Blackman. Uiteraard heeft hij ons er altijd op gewezen dat Jezus het Hoofd is en dat we onder de leiding staan van Gods Geest. 

De gemeente Almere is gestimuleerd in het houden van de persoonlijke dagelijkse wijdingen d.m.v. een "21 dagen van gebed" periode, waardoor wij dichter naar God toegroeien en de stem van Zijn Geest door alle afleiding en drukte van de wereld van vandaag goed leren onderscheiden.

Wij zullen onze geliefde predikant echter missen en betreuren het dat een periode van 5 jaar predikantschap al na één jaar ten einde moet lopen.

Terug naar af? Dat is niet mogelijk zolang wij de geleerde lessen in praktijk blijven brengen onder leiding van Gods Geest.

Jullie zijn een gemeente met een Antilliaanse achtergrond. Een zwarte kerk in de volksmond. Hoeveel verschillen jullie met een doorsnee adventgemeente waar de meerderheid blank is?

Dat is moeilijk te zeggen. Antilliaanse en Surinaamse kerken zijn vaak zeer actief. Wij houden jaarlijkse campagnes, waak- en bidavonden (avondwaken), bidstonden, evangelisatiemiddagen, middagprogramma's. In dat opzicht heeft een predikant het bij ons wel druk en de leden zijn gewend aan veel samenzijn. Wij zijn daarbij tweetalig: Engels/Nederlands, waardoor de diensten op de sabbat ook veel langer duren. Een eredienst is meestal tussen 1 uur en half twee afgelopen. Twee keer per maand is er een middagprogramma. We eten regelmatig gezamenlijk op een dergelijke middag en dat is zowel lekker als erg gezellig.

Donkere gemeenten zingen ook veel. We houden altijd zangdiensten voor de sabbatschool en voor de eredienst. Aangezien we met meerdere talen te maken hebben zijn er een Engelse, Nederlandse en een Antilliaanse sabbatschool. Ook hebben we een sabbatschoolklas voor bezoekers. We hebben regelmatig bezoekers, waaronder ook blanke mensen die het erg naar hun zin hebben bij ons.

Jullie ambities reiken verder dan de gemeentegrenzen van Almere, want jullie willen ook churchplanters zijn voor de regio Flevoland. Hoe groot dichten jullie je kansen toe om te slagen in deze regio en hoelang denken jullie nodig te hebben om een een levensvatbare gemeente uit de grond te stampen?

Wij zijn al ver gevorderd, want in januari 2010 starten wij met een churchplant in lelystad met Gods genade. We willen aan alle broeders en zusters laten zien dat het veld rijp is om te oogsten.

Zelf ben jij een ontzettend gedreven persoon om mensen te winnen voor het Koninkrijk.

Hoe ben je zelf tot bekering gekomen? Kun je daar iets meer over vertellen?

Ik bad tot God op mijn eigen manier, voor een partner  in 1983 en in januari 1984 heb ik toen mijn grote liefde ontmoet op een feest.  In Aug.  1986 zij wij toen getrouwd en in datzelfde jaar ongeveer begin september, kreeg ik gelijk na mijn  huwelijk te horen dat ik was ontslagen. Waarom?  Omdat mijn vrouw niet welkom was in de familie. Wij hebben toen  besloten om in  Nederland te gaan studeren en zijn op 17 december 1986 vertrokken naar Eindhoven. Maar amper 4 dagen later moesten wij alweer vertrekken. Wij hebben toen buiten Eindhoven een kamer gehuurd en  op tweede kerstdag  kwam mijn neef ons  bezoeken. Hij heeft ons toen gevraagd of wij bij hem wilden intrekken. Hij woonde in die tijd in Amsterdam  op een studentenflat. Wij hadden al twee maanden huur betaald,  toch besloten wij diezelfde dag nog naar Amsterdam te vertrekken met de trein. Op 23jan 1987 kregen wij ons eigen huis in Amsterdam,  een kaal en koud huis.In  ‘88 begon mijn vrouw, samen met mijn  broer en zijn vriendin en een kennis die bij ons inwoonde de Bijbel te bestuderen. Dit deden ze iedere avond. Ik werd wel uitgenodigd, maar mijn antwoord bleef nee. Ik verklaarde ze  zelfs voor gek. Toch bleven ze me elke avond uitnodigen, maar ik herhaalde  steevast dezelfde woorden en lachte hen uit. Maar zij  bleven hoe dan ook volharden in hun studie en ik observeerde ze op een afstandje. Gegeven moment gaf ik toe, om er maar vanaf te zijn, en zo kwam het dat ik toen samen met hun de bijbel begon te lezen. Ik moet je bekennen, dat het voor mij  zoeter dan honing was, zelfs tot op de dag van vandaag.  Op 10 juni 1989 zijn wij gedoopt.

Hoewel God jou en je gezin gezegend heeft in vele opzichten, is lijden en beproeving julllie niet onthouden.  Jouw (zeer gelovige!) dochter is chronisch ziek en zoiets trekt meestal een zware wissel op een gezin. Hoe houden jullie je als gezin staande?

Onze zeer gelovige chronisch zieke dochter Fabiona is een grote zegen voor het gezin. Wij houden ons staande door dag en nacht op God te bouwen en vertrouwen. Door haar ziekte zijn wij als gezin dichter naar God toe gegroeid.

Heeft haar ziekte jou mede gevormd tot de man die je nu bent?

Nee, vanaf het moment dat mijn bekering is gekomen ben ik gaan onderzoeken wie God eigenlijk is en wat ik moet doen om Zijn liefde te ervaren. Ik heb ook geleerd op Hem te bouwen en te vertrouwen, zodat ik alles in Zijn handen kan geven, zelfs in moeilijke tijden. Haar ziekte heeft mij hierbij ook geholpen.

Vaak zijn  mensen bij ziekte en tegenslag diep teleurgesteld in God. Dan maakt geloof plaats voor vertwijfeling. Wat zou je tegen deze mensen willen zeggen?

Op de eerste plaats moeten wij nooit Gods belofte wantrouwen omdat God liefde is en Hij laat Zijn kinderen nooit in de steek. Denk aan het verhaal van Job. Het is niet God die ziekte brengt, noch ellende, noch verdriet op ons of op onze kinderen. Hij vraagt ons te volharden in alles en nooit op te geven. Rom. 8:28 ,29.

Tot slot. We weten dat Jezus spoedig komt en dat alles anders zal worden. Geen lijden, geen moeite, geen dood, maar ook geen onwetendheid meer, want een ieder zal Zijn God kennen.

Maar zover is het nog niet en blijft God nog steeds afhankelijk van gewillige mensen om deze blijde boodschap te verkondigen. Welke gouden tip heb je voor ons om dit belangrijke werk in blijdschap en volharding te kunnen doen tot de wederkomst een feit is?

Het grootste van alles in het evangelie is liefde. Wanneer wij beseffen hoeveel het God heeft gekost om ons mensen te kunnen redden van de eeuwige dood, kunnen wij nooit stilzitten voor diegenen die verloren gaan. Want God heeft de mensen lief. Wij zijn overtuigd dat God ons lief heeft tot de dood. Als deze liefde in ons is, door middel van de Heilige Geest,  dan worden wij gemotiveerd zoals de Liefde (Jezus) in actie is gekomen door zijn Troon te verlaten. Wij moeten niet alleen bidden maar ook in actie komen omdat wij niet alleen zijn. Hij, die heeft gezegd: "Ga, en maakt alle mensen tot Mijn discipelen", is met ons, tot Zijn wederkomst een feit wordt!